וַיִּלָּחֲמ֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים וַיִּנָּ֤גֶף יִשְׂרָאֵל֙ וַיָּנֻ֙סוּ֙ אִ֣ישׁ לְאֹהָלָ֔יו וַתְּהִ֥י הַמַּכָּ֖ה גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֑ד וַיִּפֹּל֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל שְׁלֹשִׁ֥ים אֶ֖לֶף רַגְלִֽי׃
און די פּלשתּים האָבן מלחמה געהאַלטן, און ישׂראל איז געשלאָגן געװאָרן, און זײ זײַנען אַנטלאָפֿן איטלעכער צו זײַנע געצעלטן. און עס איז געװען זײער אַ גרױסער שלאַק, און עס זײַנען געפֿאַלן פֿון ישׂראל דרײַסיק טױזנט פֿוסגײער.
On the Life of Moses
§ 304. πληγή (in Num. 25:8, 9). Not only is Philo’s mistake in taking this as = “slaughter” very natural, but are we sure that the LXX did not intend it? The word does not seem to be used in the LXX, in the historical books at least, of a pestilence as excluding other forms of divine visitation, except perhaps in 1 Chron. 21:22, and on the other hand is constantly used of a slaughter, e.g. 1 Sam. 4:10. Psalm 106(105):30 speaking of the incident takes it as a plague, but uses the θραῦσις of Num. 16:48, 49. Whether Paul understood it as a plague or a slaughter is not clear (1 Cor. 10:8).